Second Sight // Amanda Quick

อ่านเล่มนี้จบไปเป็นอาทิตย์แล้วล่ะค่ะ แต่ไม่มีเวลาเขียนถึงเพราะชีวิตในอาทิตย์ที่ผ่านมามันยุ่งจนแทบไม่ได้เงย หน้าเห็นแสงตะวัน แต่จะยุ่งยังไงก็ยังอ่านหนังสืออยู่นะคะ เพียงแต่ไม่ได้เขียนถึงเท่านั้นเอง

สัมผัสที่สองก็อย่างชื่อเป็นเรื่องที่ออกแนวพารานอมอลนิด ๆ ตามสไตล์เรื่องระยะหลังของอแมนด้า ควิก ที่เช่นเดียวกับนามปากกาอีกชื่อนึงของเธอ (เจนย์ แอนด์ เครซ) ที่แม้จะไม่สนุกมากเหมือนในอดีต แต่ก็ยังเป็นหนังสือที่แม็กซ์อ่านได้ไม่ผิดหวัง

เล่มนี้ก็เป็นอย่างนั้นอีกแล้ว หนังสือที่อ่านจบแล้วไม่รู้สึกว่าเสียเวลา แต่ก็ไม่ถึงกับสนุกขนาดต้องจดจำอะไรมากมาย

หนังสือเล่มแรกในชุดสมาคมอาเคน ซึ่งเป็นสมาคมของพวกชอบความลับ นิสัยช่างปกปิดเก็บซ่อน อันที่จริงแม็กซ์ว่า มันคือการแปลงกายของนิการเวนซ่าที่อแมนด้าเอามาใช้ในนิยายหลายเรื่องของเธอ (ซึ่งนิกายเวนซ่าก็คือการนำเอาลัทธิซาม่ามาแปลงร่างอีกนั่นแหละ) ถ้าอ่านที่แม็กซ์เขียนไม่รู้เรื่องก็แสดงว่าคุณยังไม่ใช่แฟนหนังสือของอแมน ด้า ควิก ซึ่งก็ไม่ผิดอะไร แต่เราอยากแนะนำให้คุณไปหาหนังสือเก่า ๆ ของเธอมาอ่านค่ะ หนังสือโรแมนซ์ที่ทำให้แม็กซ์กายเป็นแฟนเป็นหนังสือแนวนี้ ไม่รู้จะบรรยายความรู้สึกยังไงค่ะกับงานในยุคต้นของเธอที่บอกได้คำเดียวว่า สำหรับแม็กซ์แล้ว PERFECT

กลับมางานยุคหลังของเธอแล้วกันค่ะ เสน่ห์ที่มีในงานยุคแรกของเธออาจลดน้อยถอยลงไป แต่องค์ประกอบหลักก็ยังคงมีอยู่ นางเอกที่แตกต่างไปจากผู้หญิงในยุคเดียวกัน ในเล่มนี้ เวเนเทีย มิลตันเป็นช่างถ่ายรูปที่ถูกจ้างโดยสมาคมอาเคนให้ไปถ่ายภาพสมบัติล้ำค่าของ สมาคม และที่นั่นเธอก็ได้พบกับกาเบรียล โจนส์ เวลาเพียงสั้น ๆ กับความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืน นั่นก็มากพอจะทำให้เธอหลั่งน้ำตาเมื่อได้ข่าวการตายของเขา พร้อมทั้งการแสดงตนเป็นแม่ม่ายของเขา เพื่อทำให้อาชีพช่างถ่ายภาพของตนเองมีความน่านับถือมากขึ้น

แต่แน่นอนว่ากาเบรียลยังไม่ตาย เขากลับมาเพื่อปกป้องผู้หญิงคนเดียวที่เขารู้ตั้งแต่แรกเห็นว่า เป็นของเขา เรื่องราวส่วนใหญ่ใช้ไปกับการสืบสวนความลับเกี่ยวกับสมาคมอาเคน แต่จุดเด่นหลัก ๆ ในงานของอแมนด้าก็ยังคงเห็นได้อยู่ เริ่มตั้งแต่ครอบครัวแปลกประหลาดของนางเอก การที่กาเบรียลก้าวเข้าไปเติมเต็มส่วนที่ขาดหายไปในครอบครัว (ที่ทำให้แม็กซ์นึกถึงเรื่อง Grand Passion อย่างมาก) แต่เพราะมนต์เสน่ห์ในการเขียนเรื่องที่น้อยลงไป หนังสือเล่มนี้จึงไม่อาจกลายเป็นหนังสือคลาสิกในใจแม็กซ์เหมือนกับงานเก่า ๆ ของเธอได้ แต่ก็ไม่ผิดหวังค่ะ

หลายคนถามแม็กซ์ว่าอะไรขาดหายไปจากงานของอแมนด้า ควิก แม็กซ์คงตอบจากความรู้สึกว่า เพราะเธอดังขึ้นและไม่กล้าเขียนเรื่องที่หวานเกินไปสำหรับนักอ่านแนวอื่นที่ อาจจะซื้องานของเธอ ทำให้ไปเน้นกับเรื่องสืบสวนมากจนเกินไป

เสียดายค่ะ

The River Knows // Amanda Quick

อแมนด้า ควิกเป็นหนึ่งในนักเขียนที่แม็กซ์ต้องซื้อ และอ่านเกือบจะทันทีที่ได้หนังสือมาทุกเล่ม ในอดีตเธอเป็นหนึ่งในนักเขียนที่แม็กซ์เฝ้ารอผลงานของเธอทุกปี เคยกระทั่งลงทุนซื้อหนังสือปกแข็งของเธอมาอ่าน เพราะว่ารอให้ออกปกอ่อนไม่ไหว

แต่คีย์เวิร์ดคือคำว่า "เคย" เพราะเช่นเดียวกับอีกหนึ่งตัวตนของเธอ (ซึ่งก็คือเจนย์ แอนด์ เครซ) งานของเธอลดระดับลง ความสนุกสู้งานในอดีต (ที่แม็กซ์จัดให้อยู่ในระดับคลาสิก) ไม่ได้ แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เปลี่ยนแปลงก็คือ แม็กซ์ไม่เคยผิดหวังกับงานของเธอ

มันอาจไม่สนุกซู้ดยอด แต่ก็ไม่ผิดหวัง

และเล่มนี้ก็เช่นกัน เป็นหนึ่งในผลงานของอแมนด้า ควิกที่แม็กซ์จัดให้อยู่ในกลุ่มไม่ผิดหวัง อันที่จริงความน่าติดตามของเนื้อเรื่องทำให้มันจัดอยู่ในระดับที่ถือว่าสนุก มากเลยก็ว่าได้

เรื่องราวเปิดฉากขึ้นเมื่อการฆ่าตัวตายของหญิงสาวสามคนเกิดขึ้นในระยะ เวลาไล่เลี่ยกัน และหนึ่งปีกว่านับจากนั้น แอนโธนี่ สตอลเบิร์จ คู่หมั้นของหนึ่งในหญิงสาวที่ฆ่าตัวตายเริ่มสืบหาความจริงที่เกิดขึ้น เขาไม่เชื่อว่าฟีออน่า คู่หมั้นของเขาจะฆ่าตัวตาย ในระหว่างงานเลี้ยงคืนนึงที่เขาแฝงตัวเข้าไปสืบหาความจริงในบ้านของผู้ต้อง สงสัย เขาก็ได้พบกับหญิงสาวอีกคนที่มีท่าทางพิรุธ

เธอคือหลุยซ่า ไบร์ซ ญาติห่าง ๆ ผู้ยากจนของเลดี้ในวงสังคมคนนึง ผู้หญิงที่ลักษณะภายนอกไม่มีอะไรสะดุดใจ หรือน่าสนใจแม้แต่น้อย แต่แอนโธนี่สังเกตเห็นเธอตั้งแต่แว่บแรก

จุดเด่นของอแมนด้า ควิกก็คือตัวละครของเธอ แม็กซ์บอกเสมอว่า การอ่านหนังสือจากปลายปากกาของเธอ เราจะได้พบกับตัวละครที่ดูเหมือนว่าเกิดมาเพื่อกันและกันตั้งแต่แรกเห็น และเล่มนี้ก็ไม่มีอะไรที่แตกต่างกันไป แม็กซ์รู้สึกถึงความเข้ากันได้ระหว่างหลุยซ่า และแอนโธนี่ เชื่อในความรักที่ก่อตัวเกิดขึ้น โดยที่กว่าคำว่า "รัก" จะถูกเอ่ยออกจากของแอนโธนี่ มันก็แทบไม่มีความจำเป็น เพราะคนอ่านรู้แล้วล่ะว่า เขารักเธอมากแค่ไหน

การพบกันอย่างบังเอิญในงานเลี้ยงระหว่างแอนโธนี่ และหลุยซ่า กลายเป็นจุดเริ่มต้นของความเป็นหุ้นส่วนในการค้นหาความจริงว่าเกิดอะไรขึ้น กับอดีตคู่หมั้นของเขา และการตายอย่างลึกลับของหญิงสาวอีกสองคน

หลุยซ่าซ่อนตัวตนที่แท้จริงของตัวเองเอาไว้เบื้องหลังภาพลักษณ์อันน่าเบื่อ เพราะอีกตัวตนนึงของเธอคือผู้สื่อข่าวสอบสวนมือหนึ่ง เธอเขียนเรื่องเปิดโปงการกระทำผิดของคนในวงสังคมมากมาย และยังมีความลับในอดีตที่ดำมืดยิ่งกว่า (และไม่ใช่ว่าเธอเคยโดนข่มขืนหรอกนะ) ที่ทำให้เธอเชื่อว่า เธอไม่มีวันเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของแอนโธนี่ได้ ไม่ว่าเธอจะรักเขามากเพียงใด

ในส่วนของพล็อตสืบสวนก็ถือว่าน่าติดตาม แม้จะไม่ยากเย็นเลยในการเดาว่าใครคือคนร้าย และมีทริคอะไรซ่อนอยู่ในเรื่อง แต่ก็ไม่ได้ทำให้ความน่าอ่านของเล่มนี้ลงน้อยลงเลย สำหรับหนังสือที่หนากว่าสี่ร้อยหน้า แล้วแม็กซ์อ่านจบโดยไม่เหลือบสายตาไปดูที่เลขหน้า (ว่ามันใกล้จะจบรึยัง) ถือว่ามันประสบความสำเร็จมากแล้วค่ะ

ข้อเสียเดียวที่แม็กซ์นึกออกของเรื่องนี้ก็คือ มันถูกเขียนโดยอแมนด้า ควิก นักเขียนที่แม็กซ์เคยเจอผลงานที่ดีกว่าเล่มนี้มานักต่อนัก ก็เลยทำให้เล่มนี้ยังไม่ถือว่าเป็นเล่มที่โดดเด่นของนักเขียน และนั่นบั่นทอนการให้คะแนนลง (แม็กซ์มักจะให้คะแนนเล่มที่ดีที่สุดของนักเขียนคนนั้นสูง แต่หากเป็นนักเขียนที่มีมาตรฐานสูงกว่าชาวบ้าน อย่างอแมนด้า หรือซูซาน อลิซเบธ ฟิลิปป์ เกณฑ์การให้คะแนนของแม็กซ์ก็สูงไปด้วย) และนี่จึงเป็นเหตุให้เล่มนี้ได้แค่ 70 ทั้งที่ถ้าเป็นงานของนักเขียนอื่น อาจจะได้สูงเกือบ 80 ทีเดียว