A Wicked Gentleman // Jane Feather

เพื่อนคนหนึ่งของแม็กซ์เคยพูดกะแม็กซ์ไว้ว่า การอ่านงานของเจน เฟธเธอร์เหมือนกับการเล่นหวย เพราะคุณไม่รู้หรอกว่าจะออกมาเป็นยังไง และยังมีโอกาสสูงอีกต่างหากที่จะถูกกิน แต่ถ้าวันใดดวงดีคุณก็จะถูกรางวัลใหญ่ทีเดียว

แม็กซ์อ่านงานของเจนมาเยอะค่ะ อาจไม่ครบทุกเล่ม และเห็นด้วยกับคำพูดของเพื่อนอย่างมาก เพราะเมื่อดี เธอดีใจหาย อย่างงานเรื่อง Velvet, Vice, Virtue งี้ แค่คิดก็อยากจะกลับไปอ่านอีกสักรอบแล้ว แต่เมื่อมันแย่ มันโคตรจะเป็นฝันร้าย อย่างเรื่อง Heart's Folly ที่อ่านแล้วช็อคจนตัวชา ไม่เชื่อว่าคนแต่งจะแต่งหนังสือยั่งงี้ได้ หรือเรื่อง Kissed by Shadow ที่มีพระเอกที่ชั่วบัดซบมากที่สุดเล่มหนึ่ง คนที่แม้แต่พวกนิยมคนเลว (ในนิยาย) อย่างแม็กซ์ยังทำใจไม่ได้

และแล้วบางอย่างก็เกิดขึ้นกะเจน เพราะงานในระยะสามสี่ปีหลังมานี้มันราบเรียบเสียจนแม็กซ์ถวิลหาดร.เจนและมิส ไฮด์คนเก่ากลับมา ร้องเพลงว่า "เธออยู่ไหน" ด้วยน้ำเสียงเอ้ยเจื้อ เพราะแม้จะเสี่ยงกะความเลวร้าย แต่ก็ยังมีโอกาสที่จะเจอเพชรได้ เจ้าความราบเรียบนี่มันไม่มีโอกาสลุ้นเลยล่ะ

แล้วข่าวการย้ายสำนักพิมพ์ของเจนก็มาถึง แม็กซ์คิดว่านั่นอาจจะเป็นประกายไฟเล็ก ๆ ที่มีสิทธิปลุกเธอให้ตื่นจากการนอนหลับ

และ "สุภาพบุรุษเจ้าเล่ห์คนหนึ่ง" หรือ A Wicked Gentleman ก็ทำได้แค่ขยับตัว มันไม่ถึงกับราบเรียบเหมือนเรื่องก่อนหน้านี้ของเธอ แต่ก็ไม่ถึงกับน่าตื่นเต้น อย่างน้อยก็เป็นความหวังเพราะมีสัญญาณ แม้จะเล็กน้อยมากว่า เธออาจจะกลับมาแล้ว

ข้อเสียของหนังสือเล่มนี้คือมันยาวเกินความจำเป็น จนอ่านไปง่วงนอนมาก หลายฉากโผล่มาอย่างไม่มีจุดหมาย แม็กซ์โทษว่าเป็นความผิดของเอดิเตอร์ค่ะที่ไม่กล้าตัดหนังสือให้สั้นลง ถ้าเรื่องนี้สั้นกว่านี้ ก็คงน่าสนใจมากขึ้น เรื่องราวของสายลับที่ทำทุกวิถีทางเพื่อให้เข้าไปในบ้านของนางเอกให้ได้ เพราะมีความลับบางอย่างอยู่ที่นั่น เรื่องคงน่าตื่นเต้นมากขึ้น

สัญญาณเล็ก ๆ ที่แม็กซ์คิดว่าเจนอาจจะกลับมาน่าสนใจได้อีกครั้งหนึ่งก็คงเป็นความสัมพันธ์ ระหว่างพระเอกกะนางเอกที่เราคิดว่าเขียนได้ดี และน่าสนใจ แต่นั่นก็ยังไม่มากพอจะทำให้แม็กซ์รู้สึกตื่นเต้นอยากอ่านไปกลับหนังสือเล่ม ถัดไปในชุด

คิดถึงเจนคนที่เขียนเรื่อง Virtue ค่ะ ไม่รู้ว่าตอนนี้เธออยู่ไหนแล้วนี่

To Wed a Wicked Prince // Jane Feather

แม็กซ์บอกหลายครั้งแล้วว่า เจน เฟธเธอร์เป็นนักเขียนชนิดความเสี่ยงสูง เวลาแย่ เธอก็แย่ติดดิน แต่ถ้าดีก็ดีล้นฟ้า และนี่เองเป็นเหตุผลที่แม็กซ์เฝ้าซื้อและอ่านงานใหม่ของเธออยู่เสมอ ไม่ว่าจะผิดหวังกะเล่มก่อนหน้ามากแค่ไหน

และแม้จะผิดหวังกับเรื่องก่อนหน้า ซึ่งเป็นเล่มแรกในชุดบ้านที่จตุรัสคาเวนดิช (เรื่อง A Wicked Gentleman) แม็กซ์ก็ยังซื้อและเลือกมาอ่านเป็นเล่มแรก ๆ ในเดือนเมษายนกับเล่มนี้ To Wed A Wicked Prince

ในเล่มแรกเป็นเรื่องของคอนีเลียที่ถูกตีสนิทโดยสายลับของรัฐบาลอังกฤษที่ หวังตามหาความลับที่ถูกซ่อนไว้ในบ้านบนจตุรัสคาเวนดิช (ใน A Wicked Gentleman) เมื่อมาถึงเล่มนี้เป็นเรื่องราวของลิเวีย เลซีย์ หนึ่งในสามสาวที่ย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านหลังนี้ เธอเป็นลูกสาวของบาทหลวงนักเทศน์ที่มีศักดิ์เป็นถึงเอิร์ล แต่ละทิ้งยศศักดิ์นั้นมาเพื่อชีวิตอันเรียบง่ายในชนบท มรดกที่เธอได้รับเป็นบ้านบนจตุรัสคาเวนดิชจากญาติห่าง ๆ เป็นทางออกของเธอในการใช้ชีวิตอย่างอิสระ เธอชวนเพื่อนสนิทอีกสองคนย้ายเข้ามาอยู่ในลอนดอน ณ บ้านหลังนั้น

ในฐานะของหญิงสาววัยยี่สิบแปด ลิฟไม่คิดว่าจะมีผู้ชายคนไหนที่เอาชนะใจเธอได้อีกแล้ว เธอไม่ได้เป็นโสดเพราะไม่มีใครต้องการ แต่เป็นเพราะเธอยังไม่เจอคนที่ใช่ จนกระทั่งงานเลี้ยงในคืนวันหนึ่งที่เธอได้พบกับชาวต่างชาติที่แปลก และโดดเด่นยิ่งนัก

เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ โปรคอฟเพิ่งเดินทางมาถึงอังกฤษ ในยามที่สัมพันธภาพระหว่างอังกฤษและรัสเซียอ่อนไหวยิ่งนัก พระเจ้าซาร์ของเขาเพิ่งเซ็นต์สัญญาเป็นพันธมิตรกับนโปเลียนซึ่งเป็นศัตรูของ อังกฤษ เขาแสดงทีท่าว่าสนใจลิฟตั้งแต่แรกเห็น

หนังสือเล่มนี้หนามาก (490 หน้า) แต่เชื่อไหมว่าแม็กซ์ไม่เบื่อหน่ายแม้แต่หน้าเดียว คุณเคยอ่านหนังสือสักเล่มไหมที่คุณซึมซับไปกับชีวิตของตัวละครจนกระทั่งแค่ ฉากบรรยายธรรมดาทิวทัศน์ธรรมดายังดูน่าตื่นเต้น นี่เป็นหนังสือที่แม็กซ์อ่านอย่างมีความสุข ไม่เร่งรีบ แต่ก็เต็มไปด้วยความอยากรู้ว่าอเล็กซ์จะทำอะไรต่อไป

เพราะอเล็กซ์เป็นผู้ชายที่ตื่นใจ แม็กซ์รู้สึกอย่างที่แม็กซ์คิดว่าลิฟคงจะรู้สึก เขาเป็นชาวต่างชาติที่ทำอะไรแตกต่างไปจากผู้ชายอังกฤษทั่วไป เมื่อเขา "จีบ" เขาก็จีบชนิดที่แม็กซ์ไม่ได้อ่านในหนังสือโรแมนซ์มานานแล้ว

ความสัมพันธ์ระหว่างลิฟและอเล็กซ์ก็น่าเชื่อมากขนาดที่คำว่า "รัก" ไม่จำเป็น เพราะแค่ได้อ่าน แม็กซ์รู้สึกถึงความรักที่พัฒนาขึ้นระหว่างคนทั้งสอง มากพอที่จะลิฟสามารถพูดกับเพื่อนสนิทของเธอได้อย่างมั่นใจเมื่อถูกถามในยาม ที่กำลังมีปัญหากับอเล็กซ์ว่า เธอแน่ใจว่าอเล็กซ์รักเธอ แม้ในเวลานั้นเขายังไม่ได้เอ่ยปากกล่าวคำนั้นด้วยซ้ำ (และแม็กซ์ก็เชื่อด้วยนะ)

ในสาระหลักของเรื่อง เล่มนี้คือนิยายโรแมนซ์ของแท้ พล็อตรองในเรื่องที่อเล็กซ์ถูกส่งมาอังกฤษเพื่อสืบข้อมูลให้กับพระเจ้าซาร์ ก็เป็นเพียงพล็อตรอง ส่วนความจริงที่ว่าอเล็กซ์เป็นเจ้าของบ้านบนจตุรัสคาเวนดิชตัวจริงก็เป็น ประเด็นที่นำให้คนทั้งคู่มาพบกันเท่านั้น

แกนหลักของเรื่องอยู่ที่ตัวอเล็กซ์และลิฟ ซึ่งเจนเขียนได้ดีมาก ๆ

ไม่รู้นะคะว่าถ้าแม็กซ์อ่านเล่มนี้สักเมื่อสี่ห้าปีก่อน แม็กซ์ชอบเรื่องนี้ขนาดนี้ไหม เพราะความหนา และจังหวะในการดำเนินเรื่องที่คนใจร้อนสักหน่อยอาจจะบอกว่า "อืด" แต่ในเวลานี้ ในช่วงชีวิตตอนนี้ของแม็กซ์ รู้สึกว่าเรื่องนี้ช่างลงตัวเหลือเกิน

คะแนนที่ 83