22 Nights // Linda Winstead Jones

แม็กซ์มีงานของลินดา วินสเต็ด โจนส์ค้างอ่านเยอะมาก โดยเฉพาะหนังสือชุดนี้ที่เหตุการณ์เกิดขึ้นในโลกที่ถูกเรียกว่าโคลัมไบแนน สำหรับคนที่เคยอ่านหนังสือเรื่องราวของแม่มดสามคนที่เป็นพี่น้องกันจากสนพ. ฟองน้ำ อาจจะพอรู้สึกว่าคุ้นตากับชุดนี้มาแล้ว นั่นเพราะมามันเป็นชุดเดียวกันนั่นแหละ เพียงแต่คนละรุ่นกันเท่านั้นเอง

22 Nights ของลินดา วินสเต็ด โจนส์

หนังสือเล่มนี้เป็นเล่มที่สองในชุด The Emperor's Bride แต่เมื่อนับแล้วถือเป็นเล่มที่แปดที่เกิดในโลกแฟนตาซีที่มีชื่อว่าโคลัมไบ แนน แต่ไม่ต้องตกใจนะคะ เพราะเราบอกไ้ด้เลยว่า ไม่จำเป็นต้องอ่านเล่มไหนก่อนทั้งนั้น ยังไงก็อ่านเรื่องนี้รู้เรื่องค่ะ

ธีมเรื่องของหนังสือชุดนี้ (สามเล่มที่รวมกันเป็น The Emperor's Bride) นั่นก็คือกษัตริย์ยานห์แห่งโคลัมไบแนนถูกกดดันจากบรรดาข้าราชบริพานของเขา ให้แต่งงานเสียที และยานห์ก็มีความคิดที่อยากเอาชนะด้วยการให้ทำการคัดเลือกผู้หญิงขึ้นมาทั้ง หมดหกคน และส่งคนไปแจ้งข่าวให้พวกเธอทราบ เพราะให้ทั้งหมดมารวมตัวกันที่พระราชวัง และเขาจะทำการเลือกเจ้าสาว

หนึ่งในหญิงสาวที่ถูกเลือกก็คือ เลดี้เบล่าวาลารี่ เพราะความร่ำรวยของชนเผ่าที่พ่อของเธอเป็นผู้นำ คนที่อาสาไปตามตัวของเธอมาเพื่อเข้าเฝ้าจักรพรรดิก็คือนายพลมีริน นั่นเพราะเขาและเบล่าเคยมีอดีตต่อกันอยู่

เมื่อหกปีก่อน สมัยที่มีรินทำศึกเพื่อสู้รบกับศัตรูที่บุกมาโจมตี เขาต่อสู้ร่วมกับพ่อและพี่ชายของเบล่า และในคืนวันนึงซึ่งเขาก็จำเหตุการณ์ได้ไม่แม่นเสียด้วย เขาและเธอก็มีความสัมพันธ์กัน ครั้งนี้เขาเืลือกที่จะเป็นคนไปแจ้งข่าวการถูกเลือกของเบล่าเอง เพราะไม่แน่ใจว่า คนส่งข่าวคนอื่นจะรอดชีวิตจากน้ำมือของพ่อและพี่ชายของเธอหรือไม่

สิ่งที่เขาไม่รู้ และคนอื่นก็ไม่คาดคิดเช่นกัน มีรินไม่ได้แค่มีความสัมพันธ์กับเบล่า เขายังแต่งงานกับเธออีกด้วย ตามพิธีการแปลก ๆ ของชนเผ่าเธอ มีรินและเบล่าถูกผูกพันกันด้วยประเพณีอันเก่าแก ซึ่งหนทางเดียวที่ทั้งคู่จะหย่าขาดจากการได้ ก็คือใช้ชีวิตร่วมกันเป็นเวลา 22 วัน โดยมีเชือกเส้นบาง ๆ ผูกทั้งคู่ติดเข้าไว้ด้วยกัน ให้ทั้งสองสามีภรรยาเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกันอีกครั้ง ก่อนที่จะแยกจากกันไปตลอดกาล

นั่นไม่ใช่สิ่งที่เบล่าคาดคิดเมื่อตอนที่เธอเลือกมีรินให้มาเป็นคนที่ กำจัดพรหมจรรย์ของเธอ เบล่าต้องการใ้ช้ชีวิตอย่างที่ไม่มีผู้หญิงคนไหนในเผ่าใช้ เธอต้องการต่อสู้ และเป็นหนึ่งลูกชายของพ่อ ความไร้เดียงสาทางเพศเป็นอุปสรรค ดังนั้นเธอจึงเลือกมีรินที่เป็นคนต่างถิ่น เธอคาดว่าเขาจะมีชีวิตอยู่ต่ออีกไม่นานหรอก เพราะเป็นทหาร เดี๋ยวก็คงมีคนมาฆ่าเขาเอง และเธอจะได้บอกกับทุกคนว่า เธอแต่งงานกับเขาแล้ว และตอนนี้เป็นม่าย เธอไม่คาดว่าเขาจะยังมีชีวิตอยู่ และจะกลับมาเืพื่อพาเธอเข้าเมืองหลวงไปเป็นราชินี

เวลายี่สิบสองวัน และยี่สิบสองคืนสอนทั้งสองคนให้เรียนรู้ที่จะรู้จักกันอย่างแท้จริงอีกครั้ง โอกาสที่พวกเขาไม่เคยมีเมื่อหกปีก่อน นั่นยังไม่พอ เพราะดูเหมือนจะมีพลังที่เหนือกว่าเข้ามากำหนดโชคชะตาของทั้งคู่อีกด้วย

คู่ของเบล่าและมีรินเป็นเพียงหนึ่งในสองคู่นะคะ อีกคู่เป็นเรื่องราวของเลดี้เลย์ล่า และซา์วิน ซึ่งเป็นคู่รอง เช่นเดียวกับเบล่า เลย์ล่าเป็นหนึ่งในหกหญิงสาวที่ถูกเลือกให้กับจักรพรรดิ แต่เป็นเพราะความสามารถในด้านการเปลี่ยนใจคนของเธอที่ทำให้เธอกลายเป็นตัว เลือกที่น่าสนใจ เลย์ล่าเป็นม้าย และอายุมากกว่าซาวินหลายปี ดังนั้นเธอจึงมองไม่เห็นอนาคตระหว่างกันที่มีเลย แม้เธอจะรักเขายิ่งนัก แต่เธอก็รู้ว่า มันดีเสียกว่าที่เธอจะทำให้เขาลืมเลือนความสัมพันธ์ที่เคยมีต่อกันให้หมด แต่แล้วก็กลับมีคนปองร้ายเลย์ล่า และมีเพียงซาวินเท่านั้นที่ช่วยเธอไว้ได้

เรื่องราวของทั้งสองคู่แยกกันเลยนะคะ อ่านไปเหมือนอ่านหนังสือสองเรื่องในเล่มเดียวกัน แทบจะไม่มีจุดมาต่อเชื่อมกันเลย (ยกเว้นตอนจบที่เมื่อทุกคนมารวมตัวกันที่เมืองหลวง แต่ประเด็นนี้ก็ไม่ได้ถูกพูดอะไรต่อ เพราะคิดว่าคงเป็นประเด็นในเล่มสุดท้ายในชุด) แต่มันก็ไม่ได้ถึงกับทำให้แม็กซ์รู้สึกรำคาญอะไรหรอกนะ (ผิดกับบางเล่มที่เขียนในสไตล์เดียวกัน) อาจเพราะทั้งเรื่องมันก็ไม่ได้มีอะไรน่าสนใจอยู่แล้ว ถึงจะเปลี่ยนมุมมองของตัวละครจากคู่นึงไปอีกคู่นึงยังไง ก็ไม่มีผลต่อความไม่สนุกที่เรารู้สึกหรอก

จะว่าไปแล้ว แม็กซ์ชอบคู่ของเลยล่ากับซาวิน มากกว่าคู่เอกเีสียอีก แต่ก็ไม่ใช่ชอบมากมายอะไร เพียงแต่เรายังรู้สึกว่าน่าสนใจกว่า ในขณะที่คู่ของเบล่า และมีริน เราอ่านแล้วรู้สึกเหมือนเด็กจีบกัน

อยู่ดี ๆ เบล่าก็รู้สึกตัวขึ้นมาว่ารักมีริน ทั้งที่เขาก็ไม่ได้แสดงอะไรที่ผิดปกติ หรือทำให้เธอมองเห็นตัวตนข้างในของเขาอะไรเลย แล้วยังการดำเนินเรื่องที่ไม่น่าสนใจ ไม่มีจุดหมาย โอเคนะเราคิดว่าพล็อตเรื่องดาบของเบล่าที่มีจิตวิญญาณและสามารถสื่อสารกับ เธอได้น่าสนใจดี แต่มันก็ไม่มากพอ

น่าเสียดายค่ะ เพราะตอนที่แม็กซ์เปิดหน้าแรกของเรื่องนี้ เรารู้สึกว่าเรื่องน่าอ่านและน่าสนใจมาก แต่ยิ่งอ่านไปก็ยิ่งเบื่อ จนกลายเป็นหน่ายที่จะอ่าน สุดท้ายก็เลยต้องรีบอ่านให้มันจบ ๆ ไป ยั่งกะเป็นภาระหน้าที่ ไม่ใช่การอ่านเพื่อความสนุก

คะแนนก็เลยอยู่ที่ 50 มันไม่เลวร้ายแต่มันน่าเบื่อ